Değerli anne ve babalar sevgi=oyuncak almak mıdır? Ya da çocuğunuzu sabah çok erken kreşe bırakıp akşam aldığımızda onu markete götürüp isteklerini almak mıdır? Diye bir düşünelim.
SEVGİYİ VERMENİN YOLLARI
Değerli anne ve babalar sevgi=oyuncak almak mıdır? Ya da çocuğunuzu sabah çok erken kreşe bırakıp akşam aldığımızda onu markete götürüp isteklerini almak mıdır? Diye bir düşünelim. Bazen farkına varmayız ve çocuğunuza karşı onu ihmal ettiğinizi, sevginizden yoksun kaldığını düşünerek kreş dönüşü onu mutlu edebilmenin yollarını ararken bir anda markette ya da bir oyuncakçıda buluruz kendimizi. Oysaki bizim çocuklarımız yarınların büyükleri olacak ve bir neslin yetişmesinde rol oynayacaklar. Sayısızca oyuncağı olan, hep rahat içerisinde istekleri yerine gelen, küçücük sıkıntılarda bile kendi problemini çözemeyen tanınan töleraslardan dolayı artık mutluluğu yakalayamayan sanırım hayalinizde canlandırdığınızda çokta iç açıcı olmuyor. Sevgimizi pahalı oyuncağa –ağladığında isteklerini yerine getirmeye ve sevgimizi bazı şeylere bağlamayalım (yaramazlık yaparsan, oyuncaklarını toplamazsan uslu çocuk olmazsan seni sevmem, giderim vs.)bizler çocuklarımızı karşılıksız sevelim ki severken çocuklarımızda yarınlara sevgisini veren sağlıklı bireyler olsunlar. Onlara karşılıksız sevginin tadını hissettirelim. Aradaki araçları kaldırıp amacınız olan sevgimizi çocuklarımıza doyasıya verelim. Hem onlar sevildiklerini hissetsinler hem de bizler doğru sevmenin tadına varalım. Çocuklarımızın sevgi dilini keşfedelim (hediyeleşme, onay sözcükleri, nitelikli zaman, hizmet, fiziksel temas ) sevgi dillerine hitap ederek sevelim. Onların gözüyle dünyaya bakalım, onlarla çocuk olalım, espriler yapalım, onların duygularını hedefleyelim, karşılaştığımız olaylarda onlara duygudaşlık kuralım. Bildiğiniz gibi çocuklar her şeyi bizden öğreniyorlar. O zaman onları suçlamadan davranışlarındaki yanlışları görünce şöyle dönüp kendimize bir bakalım. Acaba bizler nerede hata yapıyoruz. İşte o zaman olaylara yaklaşalım tarzımızı belirlemede daha isabetli olabiliriz.
Değerli anne ve babalar son söz olarak mükemmel anne- baba olmadığı gibi mükemmel çocukta olamaz. Çocuklarımızdan beklentiye girmeden oldukları gibi kabul edelim ve çok sevelim.
OKUL ÖNCESİ ÖĞRETMENİ
SAFİYE CANDEMİR